قبل از سرزنش بیرون، باید به تلاش خودمان نگاه کنیم
همانطور که کسی که نمی تواند خوب برقصد، حیاط را سرزنش می کند، ما به راحتی محیط اطراف خود و سایر افراد را اول سرزنش می کنیم، وقتی همه چیز مطابق میل ما نیست. اما آنچه ما باید ابتدا بررسی کنیم توانایی، تلاش و نگرش ذهنی خودمان است.
نماز و عمل یکی است. اگر ما فقط بدون ایمان عمیق و کوشش مداوم به دنبال نتایج باشیم، وقتی همه چیز برآورده نمی شود، در نهایت بودا یا سالن تمرین را سرزنش می کنیم. اگر بذری کاشته ایم باید به آن آب و کود هم بدهیم.
البته محیط زیست هم مهم است. اما اگر بررسی نکنیم که آیا آمادگی و تلاشی را که میتوانیم انجام دادهایم یا نه، حتی همین باد نمیتواند به نیروی حرکت بادبان تبدیل شود.
امروز نیز قبل از سرزنش بیرون، امیدوارم ابتدا ذهن و تلاش خود را بررسی کنید و از شرایط داده شده عاقلانه استفاده کنید.
نماز و عمل یکی است. اگر فقط بدون ایمان عمیق و تلاش مداوم به دنبال نتایج باشیم، ممکن است بودا یا سالن تمرین را سرزنش کنیم. محیط زیست نیز مهم است، اما تا زمانی که آمادگی و تلاش خود را بررسی نکنیم، همان باد نمی تواند بادبان را حرکت دهد.
- شخصیت اصلی زمین می خورد و صحنه را مقصر می داند.
- راهب هیدال یک دانه و آبپاشی را نشان میدهد.
- باد را نمی توان تغییر داد، اما بادبان را می توان تنظیم کرد.
- دست سرزنش کننده پایین می آید و تمرین شروع می شود.
- صحنه و باد شرایطی برای تمرین می شود.