Gdy się nie przywiązujesz, przychodzi wiosna mądrości
Natura zmienia pory roku i pozwala wszystkim zjawiskom płynąć bez przymusu, pośpiechu i trzymania się. W porze opadania liści możemy głębiej poznać to naturalne prawo.
Choćby jesienne liście były bardzo czerwone i piękne, drzewo nie może zatrzymać ich na zawsze. Kiedy przychodzi czas, liście stają się opadłymi liśćmi i spadają, a drzewo naturalnie je puszcza.
W życiu jednak często nie potrafimy naturalnie puścić wielu rzeczy. Im bardziej się przywiązujemy, lgniemy i próbujemy trzymać, tym cięższy staje się umysł, a z tego miejsca rodzi się cierpienie.
To, czego nie można zatrzymać, trzeba puścić. Po puszczeniu może nadejść czas podobny do chłodnej zimy, ale tak jak drzewo przechodzi przez zimę i znów spotyka wiosnę, tak i w naszym życiu otwiera się nowa droga.
Kiedy naturalnie puszczamy to, co musi zostać puszczone, możemy ponownie odnaleźć szczęście. Wtedy w umyśle pojawia się wiosna mądrości, a życie wyrasta w piękniejszej formie.
Przyroda płynie wraz z porami roku, a drzewo, gdy nadejdzie na to pora, puszcza nawet piękne jesienne liście. Z powodu przywiązania i lgnięcia próbujemy utrzymać to, czego nie możemy utrzymać, i cierpimy. Ale kiedy w naturalny sposób odpuścimy to, co należy uwolnić, przejdziemy przez zimowy czas, ponownie odnajdziemy szczęście i spotkamy w życiu wiosnę mądrości.
- Nawet piękna nie można zatrzymać na zawsze.
- Pory roku płyną naturalnie.
- Przywiązanie sprawia, że umysł staje się ciężki.
- Proszę, odpuść to, co trzeba odpuścić.
- Nadchodzi wiosna mądrości.