எண்ணங்கள் வந்து செல்கின்றன, ஆனால் அசல் இயல்பு அப்படியே உள்ளது
நாம் படிக்கும் போது, சில நேரங்களில் ஒரு வாக்கியம் நீண்ட நேரம் இதயத்தில் இருக்கும். அசல் இயல்பு அப்படியே உள்ளது என்பதே இன்றைய போதனையின் மையம். வருவதும் போவதும், எழுவதும், மறைவதும் இருந்தாலும் மூலத் தளம் அசையாது என்ற பொருளில் இதைப் பெறலாம்.
எண்ணற்ற எண்ணங்கள் நம் மனதில் தோன்றி மறைகின்றன. மகிழ்ச்சியான நிகழ்வுகள் வரும், கடினமான நிகழ்வுகள் வரலாம், உடல் நோய்வாய்ப்படலாம், மகிழ்ச்சியும் மகிழ்ச்சியின்மையும் கூடும். தோற்ற உலகில் வாழும் நாம் அந்த அசைவைத் தவிர்ப்பது கடினம்.
ஆயினும் அந்த இயக்கம் நான் என்ற முழுமையல்ல. ஒரு மேகத்தின் நிழல் தர்ம மண்டபத்தின் தரையை மறையாமல் கடந்து செல்வது போல, அசல் இயற்கையின் இடம் இருக்கும் போது எண்ணங்கள், உணர்வுகள் மற்றும் நிகழ்வுகள் கடந்து செல்கின்றன.
பயிற்சி என்பது அந்த இடத்தை கட்டாயப்படுத்துவது அல்ல. அது எழுவதையும் மறைவதையும் தொடர்ந்து கவனித்து, ஆராய்ந்து, அசல் நிலத்திற்கு ஆழமாகத் திரும்புகிறது. கண்டும், அறிந்தும், விழித்த மனமும் அந்தப் பாதையைத் திறக்கும்.
இன்றைக்கு மனம் கலங்கும் போது, 'இந்த எண்ணமும் வந்து விடுகிறது.' சந்தோசமும், துக்கமும் ஏறி இறங்கினாலும், அசல் இயல்பு அப்படியே இருக்கிறது என்பதை மறந்துவிடாவிடில், அன்றைய நகர்வுகளை இன்னும் கொஞ்சம் நிதானத்துடன் கடந்து செல்லலாம்.
எண்ணங்கள், உணர்வுகள், நிகழ்வுகள் தோன்றி மறைந்து கொண்டே இருக்கும். அந்த இயக்கத்திற்குள் நாம் மகிழ்ச்சியுடனும் மகிழ்ச்சியின்மையுடனும் எழுகிறோம், வீழ்கிறோம், ஆனால் அசல் இயற்கையின் இடம் முதலில் அப்படியே உள்ளது. என்ன எழுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள், மறைந்து போவதை ஆராய்ந்து, அசல் நிலத்திற்கு ஆழமாகத் திரும்புங்கள்.
