ฝึกคลายแรงเกร็งของใจ

คำสอนวันนี้เริ่มจากคำที่มักได้ยินเวลาออกกำลังกาย คือให้ผ่อนแรง เมื่อผู้เล่นเกร็งร่างกายมากเกินไป โค้ชหรือผู้ฝึกจะบอกให้ผ่อน เพราะถ้ามีแรงเกร็งอยู่ การเคลื่อนไหวต่อไปจะไม่ออกมาอย่างนุ่มนวล และร่างกายก็เคลื่อนไหวไม่เป็นธรรมชาติ

พระอาจารย์กล่าวว่า ใจก็เช่นเดียวกัน เมื่อใจเกร็ง ใจก็พยายามฝืนทุกอย่าง จับทุกอย่าง และแข็งตัวด้วยภาระว่าต้องทำให้ดี ยิ่งเป็นเช่นนั้น ใจก็ยิ่งเสียความเป็นธรรมชาติ และการเคลื่อนไหวที่มีปัญญาในขณะต่อไปก็ถูกปิดกั้นได้ง่าย

การคลายแรงของใจไม่ได้หมายถึงไม่ทำอะไรเลย ตรงกันข้าม คือการวางความตึงและความยึดติดที่ไม่จำเป็น เพื่อให้ความเป็นธรรมชาติดั้งเดิมของใจปรากฏ เหมือนร่างกายผ่อนแรงแล้วเกิดท่าที่ดี คำพูดและการกระทำก็สืบต่อได้อ่อนโยนและถูกต้องขึ้นเมื่อใจวางแรงลง

ในการปฏิบัติก็เช่นกัน ความตื่นรู้ไม่ได้มาจากการฝืนกำไว้ แต่เปิดขึ้นบนฐานของใจที่เป็นธรรมชาติ และใจนั้นไม่ควรหยุดอยู่เพียงความอยากสบายของตน แต่ควรต่อเนื่องไปสู่ใจกว้างที่ปรารถนาให้สรรพชีวิตตื่นรู้และสงบสุขร่วมกัน

วันนี้ เมื่อรู้สึกว่าใจแข็งเกร็ง ลองหยุดสักครู่ เหมือนผ่อนแรงจากไหล่และมือ ลองผ่อนแรงในใจลงเล็กน้อย ในความเป็นธรรมชาติ คำต่อไป การกระทำต่อไป และวันต่อไปจะดำเนินไปอย่างสงบขึ้น