มันผ่านไปโดยไม่ต้องพยายามมากนัก

“อย่าพยายามมากนัก” ไม่ได้หมายความว่าไม่ทำอะไรเลย หมายถึงการดำเนินการในสิ่งที่ต้องทำอย่างซื่อสัตย์ในขณะเดียวกันก็ปล่อยแรงพิเศษที่พยายามผลักดันให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นรูปทรงที่เราต้องการ เราเพาะเมล็ดและรดน้ำได้ แต่เราไม่สามารถดึงต้นกล้าเพื่อให้มันโตเร็วขึ้นได้ หลังจากทำหน้าที่ของเราแล้ว เราต้องปล่อยให้เงื่อนไขต่างๆ สุกงอม

เมื่อจิตไม่อดทนก็ยึดเอาผลที่ยังมาไม่ถึง แทนที่จะไปสนใจสิ่งที่ควรทำตอนนี้ เรากังวลเกี่ยวกับขั้นตอนที่สิบก่อนที่จะเริ่มขั้นตอนแรก และตัดสินใจข้อสรุปก่อนที่จะฟังอีกฝ่ายจนจบ แม้แต่ความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ ก็ดูเหมือนเป็นอุปสรรคใหญ่ และเรามักจะโกรธคนที่คิดแตกต่างได้ง่าย ความไม่อดทนไม่เพียงแต่เพิ่มความเร็วเท่านั้น มันทำให้ขอบเขตการมองเห็นของจิตใจแคบลง

ลองนึกภาพป่าไผ่ เมื่อลมพัด ก้านหนาเรียวจะแกว่งไปมาตามปริมาณและทิศทางที่ต่างกัน ไม่มีก้านใดเคลื่อนไปในทางที่ถูกต้องเพียงอย่างเดียว แต่ละจุดยืนต่างกัน มีความหนาต่างกัน และรับลมต่างกัน หากเรามัดทุกก้านในมุมเดียวกัน ก้านเหล่านั้นก็จะมีแนวโน้มที่จะหักมากขึ้น ความกลมกลืนไม่ได้หมายถึงการลบล้างความแตกต่าง หมายถึงการก้าวไปด้วยกันโดยไม่ทำร้ายกันแม้ท่ามกลางความแตกต่าง

คนก็เหมือนกัน ครอบครัว เพื่อน เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนบ้านไม่สามารถคิดแบบเดียวกับเราได้ ความคิดเห็นที่แตกต่างไม่ได้ทำให้เราต้องประกาศว่าอีกฝ่ายผิด และความรู้สึกไม่สบายใจของเราก็ไม่ได้ทำให้เราต้องเปลี่ยนแปลงพวกเขาทันที ก่อนอื่นให้สังเกตว่ามีอะไรเร่งด่วนในตัวคุณ ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ ความปรารถนาที่จะควบคุมผลลัพธ์ หรือความยากลำบากในการทนต่อความไม่แน่นอน? เพียงเห็นสิ่งนี้ก็สามารถบรรเทาความโกรธได้

สิ่งที่มาก็จะไปเช่นกัน เหตุการณ์ที่น่ายินดีไม่คงอยู่ และเหตุการณ์ที่น่าหงุดหงิดไม่ได้คงอยู่ตลอดไป ความขัดแย้งในความสัมพันธ์และคลื่นในจิตใจเกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงไปตามเงื่อนไข การรู้สิ่งนี้ไม่ได้หมายถึงการหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ เนื่องจากเราไม่เข้าใจว่าอะไรจะผ่านไปเป็นปัญหานิรันดร์ เราจึงสามารถเลือกคำพูดและการกระทำที่ต้องการได้แม่นยำมากขึ้นในขณะนี้

ดังนั้นวันนี้ เลือกความชัดเจนมากกว่าความเร่งรีบ อย่าพยายามแก้ไขทุกอย่างในคราวเดียว ทำสิ่งหนึ่งที่คุณทำได้ตอนนี้อย่างใจเย็น ก่อนที่จะพยายามบิดเบือนความคิดของผู้อื่น ให้ฟังอีกครั้ง เมื่อจิตใจเริ่มร้อนก็ให้ผ่อนลมหายใจออกหนึ่งลมหายใจ หลังจากทำหน้าที่ของตนเองแล้ว เชื่อเงื่อนไขให้เพียงพอเพื่อเคลื่อนตัวตามเวลาของตนเอง เมื่อลมพัดผ่านไป และป่าไผ่ก็กลับมาสงบอีกครั้ง